आईने गरमागरम चहा केला व मला प्यायला बोलावले. मी गेलो तर आई बाबा व लता तिघेही किचनमध्येच चहा पित बसले होते. आई व लताने बरेच फराळाचे पदार्थ बनविलेले होते. मी गेल्यावर आईने मला चहा दिला व म्हणाली,
"तुला काही काम नसेल तर आम्हाला किचनमध्ये मदत करतोस का?"
आईने असे विचारल्यावर मी नाही कसा काय म्हणणार? मी लगेच म्हणालो,
"हो करतो ना. काय काय पदार्थ करायचे राहिले आहेत आता?"
आई बोलली,
"चकल्या व शंकरपाळी बनवून झाल्या आहेत आता फक्त रव्याचे लाडू आणि करंज्या राहिल्या आहेत, तू आला की आम्हाला लाडू बांधायला मदत तर तोपर्यंत लता करंज्या करून देईल."
आईला स्वयंपाकात मदत करायची म्हणजे एक प्रकारची सुवर्णसंधीच होती कारण मी जेवढा आईच्या जवळ जाईल तेवढेच पुढचे तीन दिवस त्याचा फायदा होणार आहे. मी दहा मिनिटातच परत किचनमध्ये आलो आणि आईला मदत करू लागलो. आई आता माझ्याबरोबर सारखी बोलू लागली होती, मी पण तिला विविध प्रश्न विचारून बोलते करत होतो. अधून मधून लताही काही प्रश्न विचारायची.
लताने पटपट करंज्या केल्या आणि म्हणाली, आई आता मी जाते आणि कपड्यांना इस्त्री करते तोपर्यंत विजय तुला मदत करेल. आईने मला लाडूचे मिश्रण दिले व लाडू बांधायला सांगितले व तिने लताने बनविलेल्या करंज्या तळायला घेतल्या. मी आईच्या समोरच बसून लाडू बांधू लागलो. करंज्या तळताना तेलाच्या गरमीमुळे आईला खुप घाम येत होता व ती सारखे पदराने घाम पुसत होती.
थोड्या वेळाने तर तिच्या चेहऱ्यावरून घामाच्या धारा वाहू लागल्या. आईच्या कपाळापासून तर गळ्यापर्यंत भरपूर घाम यायचा व त्या धारा सरळ खाली येऊन तिच्या ब्लाऊजमध्ये जायच्या. तिच्या बगलांमध्ये तर इतका घाम आला होता की त्या घामाने तिच्या दोन्ही बगला ओल्या चिंब झाल्या होत्या. चेहऱ्यावरचा घाम व बगलेतल्या घामामुळे आईमुळे आईचा जवळ जवळ ऐंशी टक्के ब्लाऊज भिजला होता. ती आपल्या पदराने सारखा घाम पुसायची पण गरमीमुळे तीची खूपच हालत झाली होती.
घामाच्या धारांमुळे काय करावे तिला कळेना. मीच तिला बोललो,
"आई तुला खुप घाम आलेला आहे, बाथरूममध्ये जाऊन तोंडावर व अंगावर थंड पाणी मारुन ये म्हणजे बरे वाटेल."
ती बोलली, "हा मला पण तेच वाटतंय",
असं म्हणून ती उठली व बाथरूममध्ये गेली आणि आपल्या तोंडावर, केसावर व मानेवर थंड पाणी ओतले आणि हॉलमध्ये जाऊन थोडी पंख्याची हवा घेतली व परत किचनमध्ये आली. किचममध्ये आल्यावर परत ती माझ्यासमोर करंज्या तळण्यासाठी बसली. तिच्याकडे बघून मी तर चक्रावूनच गेलो. आई घरी असताना कधी ब्रा घालत नव्हती त्यामुळे तिने बाथरूममध्ये जाऊन थंड पाणी मारल्यामुळे तिचा संपूर्ण ब्लाऊज ओला चिंब झालेला होता व त्यामधून आईचे स्तन स्पष्टपणे दिसू लागले होते. तिचा ब्लाऊज सुती कपड्याचा असल्यामुळे पाण्याने तो एकदम छातीला चिकटला होता स्तनांची लाल, तपकिरी बोंडे वरती येऊन मला खुणावत होती. तिने तिचा पदर खालीच सोडल्यामुळे मला तिच्या छातीचे पूर्णपणे दर्शन होत होते. करंज्या लाडू सोडून द्यावेत व आईचे स्तनच चोखत बसावेत असं वाटत होतं. मी सारखा तिच्या स्तनांकडे आणि बोंडांकडे बघत होतो हे तिच्या लक्ष्यात आले व तिने विचारले,
"काय झालं काय बघतोस?"
माझ्या तोंडातून नकळतच शब्द गेले, "काही नाही, लाडू मस्त आहेत."
तीने परत विचारले, "काय म्हणालास?"
मी सारवासारव करू लागलो, "मी लाडू खावून पाहिलेत मस्त चवीष्ट झाले आहेत."
तिला माझ्या बोलण्यातला अर्थ कळला व लगेच आपला पदर छातीवर घेतला. थोड्या वेळाने लताही किचनमध्ये आली आणि मग आम्ही पटपट सर्व पदार्थ बनविले.
नंतर आम्ही जेवण केले व आईने बाबांची बॅग भरायला घेतली व लतानेही आपले सामान भरायला सुरुवात केली. मी सोफ्यावर बसलो होतो पण माझे लक्ष आईकडेच होते. बॅग भरताना तिचे ढुंगण सारखे इकडून तिकडे हालताना दिसायचे व ते पाहून माझा लंड वळवळ करायला लागायचा. मी फक्त आजची रात्र संपायची वाट पाहत होतो मग नंतर घरात फक्त मी आणि माझी आई. पुढचे तीन दिवस शाळेत जायचेच नाही व पूर्णपणे आईबरोबरच रहायचे असे मी ठरविले होते. आम्हाला इथे कोणाचा अडथळाही नसल्यामुळे तीन दिवसांत चान्स मारायचाच हे मनांत पक्के केले.
बाबांची बॅग भरून झाल्यावर आई बाबांना विचारू लागली, लता आठ दिवस कँपसाठी लोणावळ्याला जाणार आणि तुम्ही पण तीन दिवस दिल्लीला जाणार म्हणजे पुढचे तीन दिवस घरात खूप एकटं एकटं वाटणार. विजय पण शाळेत गेल्यावर दुपारी उशीरा घरी येतो, कधी कधी पार संध्याकाळही होते त्यामुळे मी दिवसभर घरी एकटीच राहणार. मला तर खूप एकटं एकटं वाटेल आणि एवढ्या मोठ्या घरात एकटी असल्यामुळे भीतीही वाटेल.
मी लगेच मनातल्या मनांत विचार करू लागलो, आई तु कशाला घाबरतेस, मी आहेना तुझ्या सोबतीला, मी दिवसरात्र तुझ्याबरोबरच राहणार आहे, रात्री तुझ्या सोबतच झोपणार आहे, एक मिनिटसुद्धा तुला सोडणार नाही. तू सांगशील तेव्हा मी तुला झवेल, तू म्हणशील तसा झवेल, काही काळजी करू नकोस, मी असताना तुला कशाचीही चिंता करण्याची गरज नाही.
मी असा विचार करतोय, तेच आई म्हणाली, मी विचार करतेय की नंदीनीला आपल्याकडे चार-पाच दिवस बोलावून घेते तेवढेच माझी सोबत पण होईल आणि कामात मदत पण होईल.
मी विचार केला, अरे बापरे, कशाला नंदीनी मावशीला बोलवायचे येथे? ती येथे आली तर मला काहीच करता येणार नाही. मावशी सतत दिवस-रात्र आई बरोबरच राहणार मग मी कसा काय आईला पटवणार आणि झवणार? आतापर्यंत सर्व माझ्या मनासारखे घडत चालले होते आणि आता शेवटी सगळा पचका झाल्यासारखे वाटू लागले. आता तीन दिवस लता व बाबा घरी नसून देखील काही उपयोग नाही होणार. मी खूप नाराज झालो व नंदिनी मावशीला मनातल्या मनांत असंख्य घाणेरड्या शिव्या देऊ लागलो.
आई बाबांना विचारू लागली,
"काय हो, बोलावून घेऊ का नंदिनीला आपल्याकडे?"
बाबा म्हणाले, "
हो, खूप छान, नंदिनी येथे असेल तर काहीच चिंता करण्याची गरज नाही आणि तुला पण घरी कंटाळा येणार नाही. ठीक आहे तिला फोन कर आणि उद्याच सकाळी यायला सांग."
बाबांचे बोलणे ऐकून माझी तळपायाची आग मस्तकामध्ये गेली. मी भयंकर चिडलो होतो कारण इतके दिवस माझे जे प्रयत्न चालले होते ते कुठे फळास येणार होते आणि आता मावशीमुळे सगळा घोटाळा होणार होता. माझ्या मनांत खूप धडपड चालू झाली आहे हे आईला जाणवले असावे कारण तिने माझ्याकडे एक नजर टाकली व मनातल्या मनांत हसत मावशीला फोन लावला.
कदाचित आज सकाळी जो प्रसंग झाला आणि त्याआधी गेले दोन तीन दिवस जे आई आणि माझ्यामध्ये होत आहे त्याबद्दल आईला काळजी वाटत असावी व पुढच्या तीन दिवसांमध्ये काही विचित्र घटना घडू नये याची तिला चिंता वाटत असावी म्हणूनच तीने मावशीला बोलावण्याचा निर्णय घेतला. तिने फोन करायच्या आधी माझ्याकडे पाहिले व मनातल्या मनात स्मितहास्य केले याचा अर्थ असा पण होऊ शकतो कि ती मुद्दाम मला छळण्याचा विचार करतेय.
तिने नंदिनी मावशीला फोन लावला, बराच वेळ रिंग वाजत होती पण मावशी फोन उचलत नव्हती. मी विचार करत होतो की मावशीने फोन उचललाच नाही पाहिजे. एकदा का बाबा निघून गेले की मग मी मावशीला बोलावण्यास तयारच होणार नाही. आईने परत फोन लावला व शेवटी मावशीने फोन उचलला त्याबरोबर माझा चेहरा काळवंडला, मी खूप नाराज झालो.
आई मावशीशी बोलू लागली,
"काय गं नंदिनी, कुठे होतीस?"
थोड्या वेळाने बोलली,
"अगं, आमची लता उद्या कँपसाठी लोण्यावळ्याला आठ दिवस जाणार आहे आणि तिचे बाबांना देखील ऑफीसच्या कामासाठी तीन दिवस दिल्लीला जायचे आहे. त्यामुळे मी घरीच एकटीच असणार."
नंतर आई माझ्याकडे बघून मावशी बरोबर बोलू लागली,
"आणि विजय पण दिवसभर शाळेत असणार त्यामुळे मला घरी करमणार नाही व रात्री पण विजय त्याच्या रूममध्ये असणार व इकडे मी एकटीच असणार त्यामुळे खूप भिती वाटेल म्हणून तुला फोन केला की चार पाच दिवसांसाठी तू आमच्याकडे रहायला ये. लताचे बाबा आले की मग वाटलं तर लगेच जा."
असं बोलून आईने माझ्याकडची नजर फिरवली व बाबांकडे बघू लागली आणि फोनवर मावशीच्या बोलणे ऐकू लागली.
मावशी आईला बराच वेळ काही तरी सांगत होती व शेवटी आई तिला म्हणाली,
"ठिक आहे, आता काय करणार, जाऊ दे, चल ठेवते फोन."
आई असं शेवटचं वाक्य बोलल्यावर मला खूप हायसे वाटले व मी सुटकेचा श्वास सोडला. फोन बंद केल्यावर आई बाबांना सांगू लागली की राजूची म्हणजे मावशीच्या मुलाची परीक्षा चालू असल्यामुळे तिला काही आपल्याकडे रहायला यायला जमणार नाही.
असं बोलून आईने लगेच माझ्याकडे पाहिले तर मी मान खाली घालून मनातल्या मनात हसत होतो ते आईच्या लक्ष्यात आले.
बाबा बोलले, "ठिक आहे, काही काळजी करू नका. मी अधून मधून फोन करत राहतो. तुला खुपच भीती वाटायला लागली तर विजयला शाळेत पाठवू नकोस, तो घरी असल्यास तुला काही काळजी करण्याची गरज नाही."
बाबा असे बोलल्यावर तिने लगेच माझ्याकडे पाहिले व मी पण तिच्याकडे पाहून तिचीच चाल तिच्यावर उलटवल्यासारखा चेहरा केला.
मावशी येणार नाही हे कळल्यावर मी तर चेकाळलोच होतो. आता उद्याच आईला दाबून झवून टाकायचे असा विचार केला.
आकरा वाजता बाबा ऑफीसच्या गाडीमध्ये एअरपोर्टला गेले. त्यानंतर बराच वेळ मला झोपच येत नव्हती उद्यापासून मी व आई एकटेच असल्याच्या कल्पनेने डोळ्याला डोळा लागत नव्हता. उद्या उठल्यापासून काय काय करायचे याचा विचार करू लागलो. बराच वेळ जागल्यानंतर कधी डोळा लागला ते कळले नाही. सकाळी पाच वाजताच लता मला उठवायला आली. माझी झोप काही पूर्ण झालेली नव्हती.
आई म्हणाली,
"अरे तू आल्यावर झोप किती झोपायचे तेवढे, हवे तर आज शाळेत जाऊ नकोस पण लताला पटकन सोडवून ये, तीला उशीर होईल."
आज शाळेत गेलो नाही तरी चालेल असे ऐकल्यावर मी खूप आनंदीत झालो व लगेच उठलो आणि लताला शाळेत सोडवून आलो.
माझी झोप पूर्ण झालेली नसल्यामुळे मी परत झोपलो व सकाळी दहा वाजता उठलो. खरं तर मला लवकर उठून आईला आंघोळ करताना खिडकीच्या फटीतून पहायचे होते पण इतक्या उशीरा उठल्यामुळे मी चुकलो होतो. आई कशी आंघोळ कशी करत असेल, तिचे उघडे शरीर कसे दिसत असेल याविषयी मी कल्पना करू लागलो त्यामुळे माझा लवडा सरसर ताठ व्हायला लागला.
मी उठलो व आई काय करते आहे पाहण्यासाठी किचनमध्ये गेलो. आई किचममध्ये व हॉलमध्ये सुद्धा नव्हती त्यामुळे ती बाथरूममध्ये कपडे धुते की काय असे मला वाटले म्हणून मी तिला हाक मारली. आईने आतून आवाज दिला,
"हो, मी इकडे बाथरूममध्ये आहे, आंघोळ करतेय."
हे ऐकून आईला आंघोळ करताना पाहण्याच्या माझ्या आशा पुन्हा पल्लवित झाल्या. कदाचित माझ्याप्रमाणे आई पण रात्री उशीरा झोपल्यामुळे सकाळी उशीरा उठली असावी त्यामुळेच ती आता दहा वाजता आंघोळ करत होती. दररोज आई सहा वाजताच करते. मी खिडकीच्या तसेच दरवाजाच्या फटीतून आतमध्ये पाहण्याचा प्रयत्न केला पण आईने आतून दोन्हीही दरवाजे व्यवस्थित बंद केलेले असल्यामुळे मला काहीही दिसत नव्हते.
काय करावे कळेना, माझ्या जीवाची तगमग होऊ लागली होती. मी हॉलमधून टॉवेल घेतला व बाथरूमपाशी येऊन उभा राहिलो. आंघोळ करताना नाही पण निदान आंघोळ झाल्यावर तरी टॉवेल लावल्यावर ती कशी दिसते हे पाहता येईल या आशेने तिची बाहेर येण्याची वाट पाहत होतो. त्याच क्षणी माझ्या मनांत विचार आला की कालची संधी तर मी गमावली होतीच पण आता जर इथे आई बाहेर आल्यावर तिला दाबले तर? आता सुद्धा येथे कोणीही नाही. तिला पकडली की सोडायचीच नाही असा विचार करतच होतो तर तेवढ्यात आई बाथरूमच्या बाहेर आली व माझ्याकडे पाहिले आणि म्हणाली,
"जा आता तू आंघोळ करून घे."
ती जेव्हा बाथरूमच्या बाहेर आली तेव्हा एकदम कोवळ्या फुलासारखी दिसत होती. तीचे गोरे गोमटे अंग, वरती ओले बांधलेले केस आणि त्या केसांमधून पाठीवर व मानेवर गळणारे पाण्याचे थेंब हे सर्व पाहून एखादी अप्सरा आपल्या जवळून चाललेली असे भासत होते. आईला माहिती होते की मी बाहेर थांबलो आहे म्हणून तिने आपला परकर बगलेपर्यंत वरती बांधला होता त्यामुळे मला फक्त तिचे दोन्ही खांदे, उघडे हात आणि गुढग्यांखालचे पाय दिसत होते. तिच्या अंगाचा मनमोहक असा सुगंध दरवळत होता. आई पुढे हॉलमध्ये चालली होती पण माझी नजर काही तिच्यावरून हटत नव्हती. तिच्या अंगावर जरी परकर ओढलेला होता परंतु त्यामधून तिच्या शरीराचा सुडौल व रेखीव बांधा पाहून मी वेडा झालो होतो.
इतक्या जवळून आईला अशा रूपात मी पहिल्यांदाच पाहत होतो. ती पुढे पुढे चालली होती व नकळतच माझे पाय पण तिच्यामागे जाऊ लागले. मी न ठरविताच हळू हळू तिचा पाठलाग करू लागलो. मी आईच्या पाठीमागे येत आहे याची तिला कल्पनाही नव्हती, तिच्या मोहक सुगंधाने मला मंत्रमुग्ध करून टाकले होते. आई तशीच पुढे गेली व सरळ हॉलमध्ये जाऊन पोहचली.